Ποιος είπε ότι οι Σπερς πήγαν στο Μεξικό και δεν έπαιξαν; Έπαιξαν και μάλιστα ξυπόλητοι! Κι έχασαν από κάτι παιδάκια, τους "Τρίκις", που έχουν κλέψει τις καρδιές των Λατινοαμερικάνων παίζοντας μπάσκετ ξυπόλητα!
Οι Σπερς βρέθηκαν στο Μέξικο Σίτι για τον αγώνα τους με τους Τίμπεργουλβς, που είχε προγραμματιστεί να γίνει εκεί, αλλά δεν έγινε ποτέ, διότι χάλασε μια γεννήτρια κι όλο το γήπεδο γέμισε καπνούς! Πριν χαλάσει η γεννήτρια και προκαλέσει την αναβολή του αγώνα, την προηγούμενη μέρα δηλαδή, είχαν μια ενδιαφέρουσα συνάντηση.
Ο κόουτς Γκρεγκ Πόποβιτς είχε ακούσει για την ομάδα των "Τρίκις". Κάτι παιδιά μιας ινδιάνικης φυλής από την επαρχία Οατσάκα του Μεξικού, που είναι τόσο φτωχά, ώστε δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν ούτε παπούτσια. Έτσι, έχουν μάθει να παίζουν μπάσκετ ξυπόλητα! Και παίζουν καλά.
Ο "Ποπς", λοιπόν, κάλεσε τους "Τρίκις" στη Μέξικο Σίτι Αρένα για να τους γνωρίσει και να δώσει την ευκαιρία και σε αυτούς να γνωρίσουν τους σταρ των Σπερς. Στην πορεία και καθώς είδε πόσο ενθουσιασμένα ήταν τα παιδάκια, έριξε την πρόταση: "Γιατί δεν παίζουμε ένα φιλικό; Τρίκις εναντίον Σπερς"!
Άλλο που δεν ήθελαν οι πιτσιρικάδες. Ετοιμάστηκαν στη στιγμή και μόλις οι παίκτες των Σπερς έβγαλαν τα παπούτσια τους, το ντέρμπι άρχισε. Ένα ντέρμπι μεταξύ ξυπόλητων!
Ποιος νίκησε; Μα φυσικά οι Τρίκις! Με σκορ 10-4, όπως λένε αυτοί που κρατούσαν το σκορ. Κι όπως θα δείτε στο βίντεο άξιζαν πέρα για πέρα τη νίκη. Όσο για τον Τζινόμπιλι, τον Ντάνκαν και τους λοιπούς Σπερς; Κατάλαβαν πόσο τυχεροί είναι που παίζουν μπάσκετ φορώντας τα πανάκριβα αθλητικά παπούτσια τους...
Οι Ξυπόλητοι Γίγαντες των Βουνών
Οι μικροί Ινδιάνοι "Τρίκις" κάνουν θραύση στη Λατινική Αμερική αυτό τον καιρό. Πρόσφατα πήραν μέρος σε ένα διεθνές φεστιβάλ μίνι μπάσκετ, που έγινε στην Αργεντινή, και κατέκτησαν πανηγυρικά την πρώτη θέση θριαμβεύοντας επί όλων των αντιπάλων που βρέθηκαν στο δρόμο τους. Κι όλα αυτά παίζοντας ξυπόλητοι. Κάτι που ενέπνευσε το υπουργείο Αθλητισμού και Φυσικής Αγωγής του Μεξικό να τους δώσει την ονομασία "Ξυπόλητοι Γίγαντες των Βουνών"!
"Τα παιδιά δεν έχουν χρήματα για να αγοράσουν παπούτσια. Περπατούν στο δρόμο ξυπόλυτα, άρα προπονούνται και παίζουν μπάσκετ ξυπόλητα", λέει ο προπονητής τους Σέρτζιο Ζουνίγκα, που ζει κι αυτός στην πάμφτωχη ορεινή επαρχία της Οατσάκα και ξέρει καλά. Άλλωστε η φτώχεια και η ανάγκη να αποκτήσουν τα παιδιά ένα εφόδιο για να ξεφύγουν κάποτε από αυτήν, έδωσε το κίνητρο για τη δημιουργία προπονητικών προγραμμάτων μπάσκετ για τα παιδιά της φυλής των Τρίκι.
Αυτά τα προγράμματα άρχισαν να εφαρμόζονται το 2009 με τη συμμετοχή 500 παιδιών και σήμερα συμμετέχουν γύρω στα 2.500. "Η βασική ιδέα ήταν να βοηθήσουμε αυτά τα παιδιά να αποκτήσουν μέσω του αθλητισμού μια διαφορετική προοπτική. Να πάνε σχολείο, να παίξουν μπάσκετ, να ξεφύγουν από τα βουνά, να δουν κι άλλα μέρη του κόσμου", εξηγεί ο Ζουνίγκα.
Για να συμμετάσχει κάποιο παιδί στο προπονητικό πρόγραμμα και να μπει στην ομάδα μπάσκετ υπάρχει μια βασική και απαραίτητη προϋπόθεση: να έχει καλούς βαθμούς στο σχολείο. "Αν δεν έχουν 8.5 με άριστα το 10 (στο δημοτικό), δεν κάνουν προπόνηση ούτε παίζουν. Με την εκπαίδευση ως κίνητρο, τα παιδιά επιστρέφουν στο σχολείο, κάτι το οποίο αποτελεί το βασικό σκοπό αυτού του πρότζεκτ. Να παράσχει εκπαίδευση στα παιδιά μέσω του μπάσκετ. Έξω από τον αθλητισμό, τα πιο σπουδαία αποτελέσματα είναι αυτά που πετυχαίνεις στο σχολείο", τονίζει ο Ζουνίγκα.
