Είναι αυτό που λένε… «χειρότερα δεν γίνεται». Οι μεγάλες προσδοκίες και οι υψηλοί στόχοι που οριοθετήθηκαν στη Νέα Υόρκη, εξελίσσονται σε όνειρα θερινής νυκτός, μιας και οι ιστορικοί Νικς διεκδικούν τον τίτλο της χειρότερης ομάδας της Ανατολής.
Για να ακριβολογούμε, ευτυχώς υπάρχουν και οι Μιλγούοκι Μπακς του Αντετοκούμπο και (βαθμολογικά) έχουν αποφύγει το χειρότερο ρεκόρ στη Conference.
Με τρεις νίκες σε σύνολο 16 αγώνων και εννιά διαδοχικές ήττες, οι Νικς παρουσιάζουν απογοητευτική εικόνα. Τα ξημερώματα θα αντιμετωπίσουν – στο Μπρούκλιν – τους Νετς, οπότε το ενδεχόμενο να αυξηθεί το αρνητικό σερί, μάλλον συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες. Αν εξαιρέσουμε τις φιλότιμες προσπάθειες των Καρμέλο Άντονι, Αντρέα Μπαρνιάνι, πρόκειται για μια ομάδα… «χάος». Τα ξημερώματα σημειώθηκε από αρθρογράφο του ESPN ότι ο Καρμέλο Άντονι ήδη έχει πάρει την απόφασή του. Το καλοκαίρι μπαίνει στη λίστα των Free Agents και σκοπεύει να αλλάξει πόλη. «Εκτός κι αν δεν βρει τα κατάλληλα λεφτά, διότι απαιτεί να πληρωθεί, βάσει της αξίας του», γράφτηκε μεταξύ άλλων. Ο Άντονι είναι απογοητευμένος από την παρουσία των περισσοτέρων συμπαικτών του, δίχως βέβαια να έχει τοποθετηθεί επί τούτου. Κι αν κανείς ρίξει μια ματιά στα νούμερα, Αμάρε Σουνταμάιρ και Metta World Peace (σ. σ. Αρτέστ) αποτελούν τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις, ενώ στα… πολύ ρηχά νερά κινούνται και οι Φέλτον, Σμιθ, Τσάντλερ και Σούμπερτ.
Πολλοί έσπευσαν να επιρρίψουν το σύνολο των ευθυνών στον Μάικ Γούντσον, έχοντας τη φιλοσοφία ότι… «σε αυτές τις περιπτώσεις, φταίει ο προπονητής». Ωστόσο, ένας παλιός προπονητής των Νικς, Τζεφ Βαν Γκάντι, έδωσε τη δική του διάσταση. «Δεν πρόκειται για ευθύνη του προπονητή. Το ρόστερ έχει το πρόβλημα και η μεγαλύτερη ευθύνη ανήκει σε αυτόν που έχει την σημαντικότατη θέση και την ευθύνη της δημιουργίας του ρόστερ. Πρέπει να επιλέγεις ταλαντούχους και υγιείς παίκτες. Είναι δύσκολη, αλλά σημαντική δουλειά. Το τελευταίο πρόβλημα των Νικς, είναι η ικανότητα του προπονητή».
