Ο Ρασίντ Ουάλας επέστρεψε στην ενεργό δράση με τα χρώματα της Νέας Υόρκης έτοιμος να τα δώσει όλα και όχι για να κάνει τουρισμό. Πώς αποδείχτηκε αυτό; Μα φυσικά με τις δύο τεχνικές ποινές του στον αγώνα με το Φοίνιξ... Το Basketnews θυμάται την καριέρα του παίκτη με τα περισσότερα «Τ» στην ιστορία του ΝΒΑ.
Βαδίζει πλέον στο 39ο έτος της ζωής του. Ε και; Όταν νιώθει ότι τον αδικούν δεν διστάζει να συμπεριφερθεί χωρίς ίχνος ωριμότητας. Φωνάζει, βρίζει, απειλεί τους διαιτητές. Μοιάζει σαν να θέλει να δεχτεί τεχνική ποινή. Και στο τέλος τα καταφέρνει. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στο παιχνίδι της Κυριακής (2/12) ανάμεσα στους Νικς και στους Σανς. Οι διαιτητές τον χρέωσαν φάουλ μόλις 1’,25’’ μετά την είσοδό του στο παρκέ, εκείνος θεώρησε ότι δεν είχε κάνει τίποτα και άρχισε να διαμαρτύρεται. Μόλις δέχτηκε την πρώτη τεχνική ποινή εξαγριώθηκε ακόμα περισσότερο και συνέχισε να διαμαρτύρεται με αμείωτη ένταση. Αποτέλεσμα; Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα δεύτερη τεχνική ποινή και αποβολή. Εκπληκτικό ήταν το γεγονός ότι την ώρα που αποχωρούσε από το γήπεδο είδε τον Λουίς Σκόλα να εκτελεί την πρώτη του βολή και να αστοχεί. Η κάμερα έπιασε τον «Σιντ» να λέει: «Η μπάλα δεν λέει ψέμματα».
Ο ρέκορντμαν των τεχνικών ποινών
Ακόμα και από τα κολεγιακά του χρόνια στο Νορθ Καρολάινα, ο Ουάλας φαινόταν ιδιαίτερα οξύθυμος αν και λίγο αργότερα πάντα ήταν χαμογελαστός δείχνοντας ότι δεν κρατάει κακία, αλλά απλά «τρελαίνεται» όταν παίζει. Όλα ξεκίνησαν την πρώτη του σεζόν στο ΝΒΑ με τη φανέλα των Ουάσινγκτον Μπούλετς (σ.σ. νυν Ουίζαρντς) οι οποίοι τον επέλεξαν στο νούμερο 4 του ντραφτ του 1995.
Από τα πρώτα ματς ο 20χρονος –τότε- άσος έχανε την ψυχραιμία του. Αποτέλεσμα να δέχεται τεχνικές ποινές. Κανείς δεν γνώριζε και δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα επακολουθούσε. Μετά από 16 χρόνια καριέρας και έχοντας παίξει σε έξι ομάδες (Ουάσινγκτον, Πόρτλαντ, Ατλάντα, Ντιτρόιτ, Βοστώνη, Νέα Υόρκη) δεν κατόρθωσε ποτέ να τιθασεύσει τον εαυτό του. Πάντοτε αυθεντικός, πάντοτε οξύθυμος.
Αγωνιζόμενος με τα χρώματα των Μπόστον Σέλτικς την αγωνιστική περίοδο 2009-10 πέρασε στην ιστορία καθώς έγινε ο πρώτος μπασκετμπολίστας ο οποίος σπάει το φράγμα των 300 τεχνικών ποινών (πλέον μετράει 306 και άφησε στη δεύτερη θέση τον Ντένις Ρόντμαν), σε περισσότερα από χίλια ματς στο καλύτερο πρωτάθλημα του πλανήτη. Με τους Νικς έγινε ο πρώτος αθλητής που αποβάλλεται για 30η φορά στην καριέρα του. Αυτό σημαίνει ότι σε τριάντα παιχνίδια έχει δεχθεί δύο τεχνικές ποινές. Και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μεγαλωσεί το ρεκόρ του.
Κορυφαία σεζόν της καριέρας του όσον αφορά τις τεχνικές ποινές ήταν πριν από έντεκα χρόνια (2000-2001). Αγωνιζόμενος στους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς ο 25χρονος τότε άσος κατόρθωσε να δεχθεί 41 τεχνικές σε ογδόντα παιχνίδια. Κατά μέσο όρο δηλαδή τιμωρούταν μία φορά κάθε δύο ματς. Απίστευτο...
Ο φιλάνθρωπος Ουάλας
Βλέποντας ότι –όπως λέει και μια παροιμία- «πιο πιθανό είναι να σου βγει η ψυχή, παρά το χούι» ο Ουάλας αποφάσισε ότι μπορούσε να χρησιμοποίησει τις τεχνικές ποινές που δεχόταν για φιλανθρωπικό σκοπό. Πώς; Από το 1997 είχε ξεκινήσει το φιλανθρωπικό του έργο διοργανώνοντας διάφορες εκδηλώσεις των οποίων τα έσοδα χρησιμοποιούνταν για να βοηθούνται οι άποροι. Μερικά χρόνια αργότερα ο έμπειρος πάουερ φόργουορντ/σέντερ αποφάσισε ότι για κάθε τεχνική ποινή θα δίνει το πρόστιμο που θα του επιβάλλει η διοργανώτρια αρχή σε ιδρύματα.
Αναμφίβολα πολύ έξυπνη κίνηση, αν και αυτή ίσως ήταν η... αιτία για να εθιστεί ακόμα περισσότερο στην εικόνα των διαιτητών να σχηματίζουν με τα δύο τους χέρια ένα «Τ» για χάρη του!
Πρωταθλητής με το Ντιτρόιτ
Στο Πόρτλαντ έζησε τις καλύτερες ημέρες της καριέρας του και αγαπήθηκε πάρα πολύ από το κοινό της ομάδας, αλλά στο Ντιτρόιτ έμελλε να στεφθεί πρωταθλητής για πρώτη και –μέχρι στιγμής- μοναδική φορά στην καριέρα του. Από τους Μπλέιζερς έφυγε το 2004 και έπαιξε ένα παιχνίδι με την Ατλάντα πριν μετακομίσει μέσω νέας ανταλλαγής στους Πίστονς. Λίγους μήνες αργότερα φόρεσε το δαχτυλίδι του πρωταθλητή έχοντας σημαντική συνεισφορά στην κατάκτηση του τίτλου από την ομάδα του Λάρι Μπράουν.
Με τα χρώματα των Πίστονς αγωνιζόταν μέχρι το 2009 όταν και αποχώρησε για να παίξει στη Βοστώνη. Μετά από μία σεζόν στους Σέλτικς και τους χαμένους τελικούς από τους Λέικερς έβαλε τέλος στην καριέρα του αν και είχε υπογράψει συμβόλαιο μέχρι το 2012. Τελικά επέστρεψε για να παίξει στους Νικς και όπως απέδειξε χωρίς να καθυστερεί, δεν έχει ξεχάσει ούτε το μπάσκετ, ούτε και τη συνήθεια να δέχεται τεχνικές ποινές...
