Ο τίτλος αποτελεί προσωπική άποψη και σίγουρα επιδέχεται αμφισβήτησης αν κάποιος φέρει κατά νου μεγάλες προσωπικότητες του χώρου, όπως ο Ρεντ Άουερμπαχ, ο Πατ Ράιλι και ο Φιλ Τζάκσον (από το ΝΒΑ), ο Μάικ Σιζέφσκι, ο Τζον Γούντεν και ο Μπόμπι Νάιτ (από το NCAA) και οι Ομπράντοβιτς - Ίβκοβιτς (από την Ευρώπη). Ο Γκρεγκ Πόποβιτς όμως είναι ο απόλυτος άρχοντας των πάγκων, όχι για τους τίτλους που πήρε (όπως έχουν κάνει οι προαναφερθέντες), αλλά κυρίως γι᾽ αυτούς που δεν πήρε.
Η περίπτωση Ρόντμαν
Ο γεννημένος τον Ιανουάριο του 1949 στην Ιντιάνα (από Σέρβο πατέρα και Κροάτισσα μητέρα), προπονητής, κατέκτησε πριν λίγες μέρες τον πέμπτο του τίτλο με τους Σπερς και έκανε εχθρούς και φίλους να υποκλιθούν στο μεγαλείο του. Ο Πόποβιτς από την εποχή που ήταν βοηθός στους Σπερς (1988-1992) είχε συγκεκριμένη φιλοσοφία γύρω από το άθλημα, θεωρώντας πως ακόμα και οι καλύτεροι παίκτες πρέπει να βάζουν το “εγώ”κάτω από το “εμείς”. Όταν πήγε στους Σπερς ως general manager, το 1994, ήρθε αμέσως σε ρήξη με τον ιδιόρρυθμο, Ντένις Ρόντμαν, τον οποίο και έδωσε στους Μπουλς ένα χρόνο αργότερα.
Ο Ρόντμαν στο βιβλίο του ᾽Bad As I Wanna Be’ υπονοεί πως ο Πόποβιτς ήταν η βασική αιτία για την οποία έφυγε από το Σαν Αντόνιο με προορισμό το Σικάγο. Μάλιστα, αναφέρει σε ένα σημείο του βιβλίου του ότι στο τρίτο παιχνίδι της σειράς με τους Λέικερς για τους ημιτελικούς της Δύσης το 1995, έβγαλε τα παπούτσια του στο δεύτερο ημίχρονο θέτοντας τον εαυτό του εκτός αγώνα, ώστε να δείξει την αντίθεσή του στον τρόπο με τον οποίο αγωνιζόταν η ομάδα του. Οι Σπερς ηττήθηκαν σε εκείνο το παιχνίδι και ο Ρόντμαν τιμωρήθηκε με μία αγωνιστική από τον Πόποβιτς. Το ίδιο καλοκαίρι ο general manager του Σαν Αντόνιο αποφάσισε να “θυσιάσει” τον εκρηκτικό πάουερ φόργουορντ, ο οπόιος “έδεσε”αμέσως με τον διαφορετικής φιλοσοφίας, πολυνίκη κόουτς, Φιλ Τζάκσον.
Αυτή η εξέλιξη ήταν καθοριστική για τον ερχομό του Τιμ Ντάνκαν το 1997, που πήρε αμέσως τη φανέλα του βασικού σπίτι του. Ο Πόποβιτς, από το 1996 είχε γίνει πρώτος προπονητής των Σπερς και άρχισε αμέσως να σχεδιάζει τον τρόπο με τον οποίο η ομάδα του θα κατακτούσε τον πρώτο της τίτλο, χωρίς όμως να αλλοιώσει τη φιλοσοφία του. Το πρώτο πρωτάθλημα ήρθε το 1999 όταν Ρόμπινσον και Ντάνκαν συνέθεσαν ένα από τα καλύτερα δίδυμα ψηλών στην ιστορία του ΝΒΑ.
Η εποχή Ντάνκαν-Πάρκερ-Τζινόμπιλι
Ο Πόποβιτς όμως ήθελε να αλλάξει ριζικά τον τρόπο παιχνιδιού των Σπερς, βάζοντας στην ομάδα παίκτες από άλλες χώρες που είχαν διαφορετικές παραστάσεις. Το 2001, στο Σαν Αντόνιο έφτασε ένας 19χρονος Γάλλος (γεννημένος στην πανέμορφη Μπριζ του Βελγίου), με το όνομα Τόνι Πάρκερ. Ο Πόποβιτς είχε ήδη βρει τον μαέστρο της ορχήστρας του, ενώ ο Ντάνκαν δεν έδινε πολλή σημασία στον νεαρό πλέι μέικερ, όπως δήλωσε πρόσφατα ο Γάλλος σταρ.
Ένα χρόνο μετά ο Πόποβιτς έφερνε στην ομάδα έναν Αργεντίνο που είχε αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις με τη φανέλα της Κίντερ Μπολόνια στην Ευρώπη, τον 26χρονο Μανού Τζινόμπιλι. Συμπτωματικά εκείνη η χρονιά (2002-3) ήταν η τελευταία του ηγέτη της ομάδας, Ντέιβιντ Ρόμπινσον, και ο κόσμος πίστευε πως ο Πόποβιτς κάνει μεγάλο λάθος που δεν ψάχνει έναν σέντερ για να καλύψει το μεγάλο κενό του ενός από τους “δύο πύργους”της ομάδας. Τελικά με τον Πάρκερ βασικό (15,5 πόντους και 5,3 ασίστ ανά παιχνίδι) και τον Τζινόμπιλι σε βοηθητικό ρόλο (7,6 πόντους, 2 ασίστ και 1,4 κλεψίματα ανά παιχνίδι) οι Σπερς πήραν το δεύτερο πρωτάθλημα της ιστορίας τους νικώντας στους τελικούς τους Νετς.
Η τριάδα Ντάνκαν-Πάρκερ-Τζινόμπιλι θα φέρει στο Σαν Αντόνιο άλλα δύο πρωταθλήματα στη συνέχεια (2005, 2007) και ο Πόποβιτς θα αρχίσει να μπαίνει στις λίστες των καλύτερων προπονητών της ιστορίας. Όμως, ο “Ποπ” δεν είναι ο κορυφαίος όλων για τους τίτλους που πήρε, αλλά για τις ομάδες τις οποίες έχτιζε.
“Ο Φιλ (Τζάκσον) και ο Πατ (Ράιλι) πήγαν σε μεγάλες πόλεις-αγορές που ο καθένας θέλει να πάει, υπάρχει πολύ χρήμα και η δυνατότητα να πάρεις όποιον παίκτη θες. Επίσης οι ομάδες στις οποίες πήγαν ήταν ήδη πολύ καλές. Βλέπεις όμως τον Πόποβιτς που πήρε μια ομάδα-αουτσάιντερ και την έχει κάνει μία από τις καλύτερες διαχρονικά στο ΝΒΑ. Δεν είχε τις ίδιες συνθήκες που υπάρχουν στο Σικάγο, το Λος Άντζελες, τη Νέα Υόρκη και το Μαϊάμι.” Μάικ Μπράουν (προπονητής Κλίβελαντ Καβαλίερς).
Η πίστη στους international players και η κίνηση ματ του 2011
Από το 2007 μέχρι το 2013 οι Σπερς είχαν μια σταθερά καλή ομάδα που όμως δεν κατάφερε να πάρει κάποιο τίτλο. Πολλοί, βλέπόντας τους Ντάνκαν και Τζινόμπιλι (κυρίως) να γερνάνε σκέφτηκαν πως ίσως είχε έρθει η ώρα ο κόουτς Πόποβιτς να προχωρήσει σε ριζικές αλλαγές ώστε να ανανεωθεί ο βασικός κορμός. Όμως εν αντιθέσει με την “περίπτωση Ρόντμαν” ο κόουτς των Σπερς είχε βρει τους πάικτες με τους οποίους ήθελε να πορευτεί ακόμα και αν δεν ερχόταν κάποιος τίτλος. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έκανε μικρές αλλαγές κάθε χρόνο με σκοπό την κατάκτηση του πρωταθλήματος, απλώς δεν ήθελε να δώσει κανέναν από τους παίκτες, με τους οποίους είχε “δεθεί”. Ταυτόχρονα, πιστός στο δόγμα του, ότι υπάρχουν πολλοί καλοί παίκτες και εκτός Αμερικής έφερνε συνέχεια στους Σπερς αρκετούς, μη-Αμερικάνους (π.χ. Ομπέρτο, Σπλίτερ, Ντιό, Μπελινέλι, Ντε Κολό, Μαχιμνί). Το 2011, προχώρησε σε μία κίνηση που ήταν αντίθετη με την παραπάνω φιλοσοφία και ξάφνιασε πολλούς. Αντάλλαξε τον αγαπημένο του (όπως πολλοί δημοσιογράφοι γύρω από τους Σπερς έλεγαν) παίκτη, Τζορτζ Χιλ, με σκοπό να αποκτήσει τον 20χρονο, Καβάι Λέναρντ, που πριν λίγες μέρες πήρε το βραβείο του MVP των τελικών.
Η τιμωρία του 2012 και η μοιραία απόφαση στον έκτο τελικό
Στις 29 Νεομβρίου 2012, οι Σπερς αντιμετώπιζαν τους Χιτ στο Μαϊάμι σε ένα παιχνίδι που φίλαθλοι από όλον τον πλανήτη κάθισαν να παρακολουθήσουν στις τηλεοράσεις τους. Ο Πόποβιτς, όμως, αποφάσισε να μην βάλει τους Τζινόμπιλι, Πάρκερ, Ντάνκαν και Γκριν με σκοπό να τους προφυλάξει. Η λίγκα, δια στόματος Ντέιβιντ Στερν, τιμώρησε τους Σπερς με πρόστιμο 250.000 δολαρίων, γιατί θεώρησε πως ο Πόποβιτς ρεζίλεψε το άθλημα με τη συγκεκριμένη κίνηση. Για την ιστορία οι αναπληρωματικοί των Σπερς σκόραραν 100 πόντους (τελικό σκορ 105-100 υπέρ των Χιτ) και 2 λεπτά πριν τη λήξη ήταν μπροστά με 98-93. Ο Πόποβιτς, παρά τις αποδοκιμασίες, είχε αποδείξει στους 9 παίκτες που χρησιμοποίησε πως μπορούν να κοντράρουν τους Χιτ, χωρίς τους ηγέτες τους, αφού στους Σπερς όλοι είναι εν δυνάμει ηγέτες.
Λίγους μήνες μετά, στο Game 6 των τελικών του ΝΒΑ, οι Σπερς παίζοντας εξαιρετικό μπάσκετ και χρησιμοποιώντας όλους τους παίκτες του πάγκου κρατούσαν τη νίκη-πρωτάθλημα στα χέρια τους μέσα στο Μαϊάμι. Το σκορ ήταν 95-92 υπέρ των "σπιρουνιών" και οι Χιτ είχαν την τελευταία επίθεση του αγώνα στην οποία θα έπρεπε να πάνε μόνο για τρίποντο ώστε να στείλουν το παιχνίδι στην παράταση. Ενώ οι περισσότεροι περίμεναν ότι ο πάγκος των Σπερς θα δώσει εντολή για φάουλ, ώστε να αποφευχθεί απόπειρα τριπόντου, ο Πόποβιτς ζήτησε καθαρή άμυνα. Ο Τζέιμς αρχικά αστόχησε σε τρίποντο, ο Μπος πήρε το επιθετικό ριμπάουντ, έδωσε στον Άλεν στη γωνία και εκείνος ευστόχησε σε σουτ τριών πόντων και πήγε το παιχνίδι στην παράταση. Οι Χιτ τελικά κέρδισαν με 103-100, έστειλαν τη σειρά σε έβδομο παιχνίδι και κατέκτησαν το πρωτάθλημα. Όταν ο Πόποβιτς ρωτήθηκε γιατί η ομάδα του δεν έκανε φάουλ, ώστε να εξασφαλίσει το πρωτάθλημα εκείνος είπε: “Δεν ήρθαμε εδώ για διαγωνισμό βολών. Θέλαμε ένα ριμπάουντ και τελείωνε το πρωτάθλημα. Στο ΝΒΑ δεν πρέπει να κάνουμε τέτοια φάουλ”.Αυτή του η απόφαση τον καθιστά, κατ᾽εμέ, τον κορυφαίο προπονητή όλων των εποχών. Θυσίασε ένα πρωτάθλημα για χάρη μιας ολόκληρης φιλοσοφίας.
Tο “Όμορφο Παιχνίδι” και η δικαίωση
Παρά τις αυστηρές κριτικές πολλών για εκείνη την απόφαση στον έκτο τελικό, ο Πόποβιτς έπεισε τους παίκτες του ότι έπρεπε να φανούν ακόμα καλύτεροι την επόμενη χρονιά ώστε να πάρουν τον τίτλο από τους Χιτ. Η ιστορία τον δικαίωσε και οι Σπερς παίζοντας το καλύτερο μπάσκετ της ιστορίας τους όχι μόνο πήραν εκδίκηση για τον χαμένο τίτλο του 2013, αλλά έβγαλαν και τον ηγέτη της επόμενης μέρας, Καβάι Λέναρντ. Στα βίντεο που ακολουθούν φαίνεται καθαρά το πολυετές έργο του Πόποβιτς και το πώς πρέπει όλες οι ομάδες να λειτουργούν ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα. Γι᾽αυτό το λόγο όλοι οι λάτρεις του μπάσκετ πρέπει να τον ευχαριστούμε...
Η ομιλία του Πόποβιτς στους παίκτες του μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος
