Το κεφάλαιο «ΝΒΑ» έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα για τον Τρέισι ΜακΓκρέιντι. Πιθανότατα θα (ξανά)ανοίξει αυτό της Κίνας, ελέω Γιάο Μινγκ. Στα 34α του χρόνια αποφάσισε να εγκαταλείψει τον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ, με ένα απωθημένο. Δεν κατέκτησε χρυσό δαχτυλίδι και για να ακριβολογούμε, ουδέποτε κατάφερε να το διεκδικήσει.
Οι εκτιμητές συμπεριέλαβαν τον ΜακΓκρέιντι στους 75 καλύτερους παίκτες στην ιστορία του επαγγελματικού πρωταθλήματος. Είναι αλήθεια ότι θα είχε κερδίσει περισσότερες θέσεις αν έφτανε – έστω σε μία – κατάκτηση του πρωταθλήματος. Αυτό δεν συνέβη για πολλούς λόγους. Υπήρξε άτυχος διότι στα πλέον παραγωγικά χρόνια της καριέρας του, αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα τραυματισμών. Επίσης, κατά διαβολική σύμπτωση όλα τα… alter ego του επίσης αντιμετώπιζαν προβλήματα τραυματισμών. Από τον Γκραντ Χιλ στους Ορλάντο Μάτζικ έως και τον Γιάο Μινγκ στους Χιούστον Ρόκετς.
Βέβαια, η ιστορία έχει γράψει και δεν αλλάζει. Ο ΜακΓκρέιντι υπήρξε επτά φορές All Star, από τους πιο εντυπωσιακούς και δριμείς σκόρερ στην σύγχρονη ιστορία του επαγγελματικού πρωταθλήματος. Ακόμη και σε περιόδους όπου δεν αγωνιζόταν λόγω τραυματισμών, ο φίλαθλός κόσμος του έδινε ψήφους για το All Star Game. Τόσο έντονη ήταν η δημοτικότητά του. Δύο φορές (2003 και 2004) υπήρξε πρώτος σκόρερ της regular season. Ήταν από τους ελάχιστους παίκτες που μεταπήδησαν από το high school στο ΝΒΑ. Σε ηλικία 18 ετών και αφού πρώτα είχε ανακηρυχθεί (από την USA TODAY) καλύτερος παίκτης της Αμερικής σε επίπεδο high school, επιλέχθηκε στο Νο9 του ντραφτ από τους Τορόντο Ράπτορς. Κι έτσι, το πανεπιστήμιο του Κεντάκι έμεινε με την όρεξη καθώς θα τον αποκτούσε αν δεν γινόταν ντραφτ.
Στο Τορόντο βρήκε τον Βινς Κάρτερ. Ανακάλυψε μάλιστα ότι ήταν μακρινά ξαδέρφια. Επειδή όμως στη ζωή διαλέγεις τους φίλους, δεν διαλέγεις την οικογένεια, οι σχέσεις τους δεν ήταν καλές. Ο ΜακΓκρέιντι ένιωθε ότι βρισκόταν συνεχώς στη σκιά του ξαδέρφου του, δεν φοβήθηκε μάλιστα να το πει ανοιχτά, γεγονός που ενίσχυσε τη μεταξύ τους κόντρα. Γι’ αυτό εξάλλου πήγε στους Ορλάντο Μάτζικ το 2000. Το πλάνο των «Μάγων» περιλάμβανε κάτι… μαγικό. Πέραν του ΜακΓκρέιντι ήθελαν και τους Τιμ Ντάνκαν, Γκραντ Χιλ. Ο πρώτος προτίμησε να μείνει στους Σαν Αντόνιο Σπερς. Ο Χιλ υπέγραψε το maximum συμβόλαιο στους Μάτζικ, αλλά έδωσε το… minimum. Λόγω τραυματισμών, αγωνίστηκε μόλις σε τέσσερα παιχνίδια στη πρώτη χρονιά. Η τετραετία (2000-04) στους Μάτζικ ήταν εξαιρετική σε ατομικό επίπεδο, απογοητευτική σε ομαδικό. Οι Μάτζικ είχαν τρεις διαδοχικές παρουσίες στα πλέι οφ (2000-03) αλλά και αποκλεισμούς στον πρώτο γύρο.
Το 2004, γύρισε σελίδα. Οι Χιούστον Ρόκετς φάνταζαν την ιδανικότερη επιλογή. Βρίσκονταν σε ανοδική πορεία, διέθεταν καλό υλικό και κυρίως, τον Νο1 στο ντραφτ του 2002, τον Γιάο Μινγκ. Ο ΜακΓκρέιντι επιλέχθηκε για να στηρίξει εκείνο το franchise και να αποτελέσει – μαζί με τον Κινέζο γίγαντα – τον βασικό εκφραστή της ομάδας. Όπως όμως και στους Μάτζικ, έτσι και με τους Ρόκετς ο T-MAC ήταν αναποτελεσματικός. Κυρίως όμως, η παρουσία του στους Ρόκετς χαρακτηρίστηκε από πολλούς τραυματισμούς. Ως εκ τούτου, στη καλύτερη περίπτωση «έπαιζε» έως και στον πρώτο γύρο των πλέι οφ.
Μετά το 2010 πήρε την κατιούσα. Οι διαδοχικοί τραυματισμοί ύψωσαν το βασικό εμπόδιο στην προσπάθεια για επιστροφή στο υψηλό επίπεδο, για να φθάσουμε στη περασμένη άνοιξη. Οι Σαν Αντόνιο Σπερς του έδωσαν μια θέση στο ρόστερ ενόψει των πλέι οφ και ο ίδιος αντιμετώπισε την πρόκληση ως μια μοναδική ευκαιρία να ξορκίσει τα κακά πνεύματα και να φύγει από το ΝΒΑ με τον τίτλο του πρωταθλητή. Εντούτοις, είχε ελάχιστο χρόνο συμμετοχής, οι δε Σπερς έχασαν στους τελικούς από τους Μαϊάμι Χιτ.
Κάπως έτσι έκλεισε το κεφάλαιο ΝΒΑ. Οι προσπάθειες 13 χρόνων για την κατάκτηση του χρυσού δαχτυλιδιού με τους Τορόντο Ράπτορς, Ορλάντο Μάτζικ, Χιούστον Ρόκετς, Ατλάντα Χωκς, Ντιτρόιτ Πίστονς και Σαν Αντόνιο Σπερς, δεν απέφεραν καρπούς. Είναι βέβαιο επίσης ότι, ουδέποτε είχε την ευλογία να βρεθεί στην κατάλληλη ομάδα. Δεν είχε την τύχη να συνεργαστεί με πολλούς All Star παίκτες, ενώ με όσους συνυπήρξε στην ίδια ομάδα, είχαν σοβαρά προβλήματα υγείας.
Σύμφωνα με τους Αμερικανούς, ο ΜακΓκρέιντι θα επιστρέψει στη Κίνα. Κατά πάσα πιθανότητα, στην ομάδα του Γιάο Μινγκ. Δίχως τη σκέψη της επιστροφής στο ΝΒΑ. Φαίνεται ότι έχει συμβιβαστεί με την ιδέα της μη κατάκτησης ενός χρυσού δαχτυλιδιού. Παρότι ονειρεύτηκε πολλά από δαύτα, όταν ξεκινούσε τη καριέρα του.
