Έχει ξαναγίνει. Δεν είναι κάτι το πρωτότυπο, όμως είναι κάτι μαγικό.
Ο «Μέσσι» του μπάσκετ έπαιξε ακριβώς όσο χρειαζόταν. Ένα πεντάλεπτο. Σκόραρε 11 πόντους, ενώ σε όλο το παιχνίδι είχε μόλις 2. Γύρισαν από το -9 και τι έκαναν; Αυτό που κάνουν συνήθως. Όταν η μπάλα «καίει» υπάρχει εκεί ή ο Βασίλης ή ο Γιώργος ή ο Κώστας. Η τρίτη ανατροπή τα τελευταία τέσσερα χρόνια έγινε!
Το κοντό σχήμα του βγήκε. Τα ριμπάουντ δεν τα πήρε ούτε ο Χάντερ, αλλά ούτε ο Ντάνστον. Ήταν εκεί ο Αγραβάνης με τον Πρίντεζη. Τα σουτ του αρχηγού με το πίσω βήμα ήταν όλο το παιχνίδι. Βλέμματα κάτω. Κιριλένκο, Χάινς κλπ απλά κοιτούσαν. Κοιτούσαν τον Σπανούλη. Το ένα μεγάλο σουτ έμπαινε μετά το άλλο. Παγωμένο το γήπεδο να φωνάζει γι'αυτήν την δυναστεία που έχει χτίσει ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια. Η ιστορική πρόκριση είναι εδώ!
Ότι και να γίνει αυτή η ομάδα είναι νικήτρια φέτος. Με πολλούς τραυματισμούς, με αλλαγή προπονητή στην αρχή της χρονιάς και με κάποια σκαμπανεβάσματα. Το μπάσκετ έδειξε για ακόμη μια φορά ότι δεν παίζεται με χρήματα και budget, αλλά μετράει το πάθος και η ομαδικότητα. Αυτήν την έχει η ομάδα των πειραιωτών. Με συνεχής πρέσινγκ σε όλο το γήπεδο τα τελευταία λεπτά έγινε το θαύμα που όμως δεν είναι θαύμα γιατί ξαναγίνεται. Το είχαμε πει οι «ερθρόλευκοι» με αυτές τις άμυνες με τις αλλαγές στα σκριν ήταν το φαβορί. Ραντεβού την Κυριακή όπου η ομάδα του Σφαιρόπουλου θα διεκδικήσει αυτό το πολύτιμο τρόπαιο. Ενα τρόπαιο δικαίωσης ενός προπονητή και όχι πλέον βοηθού προπονητή όπως ήταν τα τελευταία χρόνια.
Ο Ολυμπιακός στον τελικό της Ευρωλίγκα...
Αυτή η αγκαλιά είναι όλο το παιχνίδι. Τι ομάδα...θεέ μου;
