Ολοκληρώθηκε κι η 10η αγωνιστική στην Ευρωλίγκα, που δεν μας έκανε σοφότερους, αλλά μας δίδαξε γι'αλλη μια φορά πως το ρημάδι το μπάσκετ είναι το δικαιότερο άθλημα στον πλανήτη.
Παρακολουθώντας τα ματς ΤΣΣΚΑ-Εφές και Μπαρτσελόνα-Μακάμπι, ο καθένας είχε τη δυνατότητα να διαπιστώσει πως από δω και στο εξής οι θεωρητικά ισχυροί σύλλογοι θα δείξουν τον πραγματικό τους εαυτό. Με 4 αγωνιστικές ν'απομένουν πριν τη λήξη του "Top 16", όλες οι ομάδες που παλέυουν είτε για το πλεονέκτημα έδρας, είτε για την πρόκριση στον επόμενο γύρο θα τα δώσουν όλα, ώστε να πετύχουν τους στόχους τους.
Επιλέξαμε τα παραπάνω παιχνίδια, γιατί καταδεικνύουν σε μεγάλο βαθμό πως οι πραγματικά μεγάλες ομάδες, γίνονται σοφότερες, καλύτερες, όταν ξεπερνούν τα αγωνιστικά και κυρίως τα ψυχολογικά εμπόδια στο διάβα τους. Οι Μοσχοβίτες του Δημήτρη Ιτούδη, ύστερα από ένα μήνα κάμψης η αν θέλετε αναζήτηση ταυτότητας λόγω Κιριλένκο, βρίσκουν σιγά σιγά το δρόμο τους ξανά, αν και ζορίστηκαναρκετά για να κάμψουν την αντίσταση της Εφές του πολυμήχανου Ντούντα Ίβκοβιτς.
Η Μπάρτσα την τελευταία πενταετία ήταν οδοστρωτήρας αυτή την εποχή, αλλά το Μάιο πάντα τα έκανε θάλασσα στα Φάιναλ Φορ, διότι δεν είχε την κατάλληλη προετοιμασία, ώστε ν'ανταπεξέλθει σε do or die καταστάσεις. Φέτος παρατηρείται μια αλλαγή πλεύσης στις τάξεις των πρωταθλητών Ισπανίας. Μπορεί οι συνεχόμενοι τραυματισμοί να έπαιξαν ρόλο στη μέτρια πορεία των "μπλαουγκράνα" μέχρι τώρα στο θεσμό, αλλά στα ματς με Παναθηναϊκό και Μακάμπι, όπου παιζόταν η 2η θέση του 5ου ομίλου, κατέδειξαν με πειστικές εμφανίσεις, πως έχουν τον τρόπο, την τεχνογνωσία και την ποιότητα ν'ανταπεξέρχονται, όταν οι συνθήκες είναι οριακές.
Τώρα είναι και η μεγάλη στιγμή για τους δύο εκπροσώπους μας, καθώς αμφότεροι βρίσκονται στα σχοινιά και οφείλουν να βγάλουν όλο το πάθος, την σκληράδα και την αυταπάρνηση που χαρακτηρίζει ολόκληρο το ελληνικό μπάσκετ. Δεν είναι εύκολο, αλλά όταν θεωρείσαι μία από τις κορυφαίες σχολές μπάσκετ στον πλανήτη, υποχρεούσαι να το αποδεικνύεις συνεχώς και αδιαλείπτως.
