Η Μακάμπι του μεγάλου Ντέιβιντ Μπλατ και του απίθανου Ταϊρίς Ράις έκανε την πρώτη μεγάλη έκπληξη σε φάιναλ φορ μετά τον 2002 και αναδείχθηκε πανάξια πρωταθλήτρια Ευρώπης νικώντας στην παράταση την απογοητευτική Ρεάλ με 98-86!
Οι δύο ομάδες ξεκίνησαν τον τελικό με μία διάθεση να επιβάλουν γρήγορο ρυθμό κι έτσι είδαμε ένα παιχνίδι, στο οποίο η μπάλα πήγαινε πάνω κάτω, αλλά δεν έμπαινε και με μεγάλη ευκολία στο καλάθι. Και οι δύο φιναλίστ ήταν άστοχοι, ειδικά στα σουτ από την περιφέρεια, περισσότερο δε η Ρεάλ, που στα πρώτα λεπτά του τελικού επέλεγε τα τρίποντα ως κύρια μορφή επιθετικής δράσης κι από τη στιγμή που αυτά ήταν άστοχα, αυτό της κόστιζε.
Η Μακάμπι με στιβαρή άμυνα, τον Σχορτσανίτη να της δίνει λύσεις μέσα στη ρακέτα και τον Σμιθ στη συνέχεια να κάνει θραύση, προηγήθηκε στο 7' με 13-7, αλλά από εκεί και πέρα η μηχανή της Ρεάλ πήρε μπροστά. Με τον Ρούντι να κάνει ένα ακόμα μεστό παιχνίδι δημιουργώντας και σκοράροντας, τον Ροντρίγκεθ να δίνει άλλο ρυθμό, ως συνήθως, ερχόμενος από τον πάγκο, και τον Φελίπε Ρέγες να κυριαρχεί μέσα στην αντίπαλη ρακέτα σκοράροντας και μαζεύοντας επιθετικά ριμπάουντ, η "βασιλισσα" έτρεξε ένα σερί 19-2 και χάρη σε αυτό προηγήθηκε με 13' με 26-15 έχοντας γίνει το απόλυτο αφεντικό του αγώνα.
Όχι για πολύ όμως. Η Μακάμπι δεν ήταν διατεθειμένη να τα παρατήσει και με την είσοδο του Ράις κατάφερε να τρυπήσει την αντίπαλη άμυνα και να βρει ορισμένες πολύτιμες επιθετικές λύσεις. Στη δική της άμυνα το χαμηλό σχήμα με τους Μπλου και Ντέιβις στις θέσεις των ψηλών απέδωσε, καθώς η Ρεάλ δεν μπόρεσε να σημαδέψει τα μις ματς και στην επίθεση το ξέσπασμα του Μπλου τη βοήθησε να επιστρέψει στο παιχνίδι. Ο Αμερικανός πέτυχε τους 7 τελευταίους πόντους της ισραηλινής ομάδας στο ημίχρονο και με δικό του τρίποντο στην εκπνοή του ημιχρόνου η Μακάμπι μείωσε 35-33.
Με τον Σμιθ και τον Χίκμαν να σκοράρουν από την περιφέρεια η Μακάμπι πέρασε μπροστά στο σκορ με 41-40 στο 23' και από εκεί και μετά ο τελικός έγινε... θρίλερ. Οι δύο ομάδες συμβάδιζαν στο σκορ, ωστόσο ήταν φανερό πως η Μακάμπι είχε χαλάσει το μυαλό των παικτών της Ρεάλ. Ο Ντέιβιντ Μπλατ αποφάσισε να πάει το παιχνίδι σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός κι εμπιστεύτηκε γι' αυτή τη δουλειά τον Ταϊρίς Ράις, που έκανε όλο το παιχνίδι. Με τα γρήγορα πόδια του περνούσε σα σταματημένους όσους τον μάρκαραν και προκαλούσε μεγάλα ρήγματα στην άμυνα της Ρεάλ, όπου ο Μπουρούσης πάλευε, αλλά ήταν μόνος. Η παρουσία του μέσα στη ρακέτα αλλοίωνε πολλά σουτ αντιπάλων, όμως δερν είχε την κάλυψη που έπρεπε κι έτσι οι παίκτες της Μακάμπι σκόραραν μετά από δεύτερες ευκαιρίες.
Η Ρεάλ είχε ένα ακόμα πρόβλημα. Από τις επιθετικές αιχμές της στο πρώτο ημίχρονο μόνο ο Ροντρίγκεθ συνέχισε να δίνει λύσεις με κάποια συνέπεια. Ο Ρούντι εξαφανίστηκε από προσώπου γης, ο Ρέγες δεν βοήθησε παίζοντας λίγο και πλην του Μίροτιτς, που κι αυτός πάντως δεν ήταν καλός, δεν υπήρχε άλλος παίκτης ικανός να δώσει αξιόπιστες λύσεις στο σκοράρισμα. Κι από τη στιγμή που δεν μπορούσε να βγάλει αιφνιδιασμούς, η Ρεάλ είχε εγκλωβιστεί στο ρυθμό που έδινε στο παιχνίδι η Μακάμπι.
Ο Ράις με λέι απ έβαλε τη Μακάμπι μπροστά με 73-69 ένα λεπτό πριν από τη λήξη, όμως η Ρεάλ κατάφερε να αντιδράσει. Πρώτα με τον Ροντρίγκεθ, που έβαλε δύο βολές και στη συνέχεια με τον Μπουρούση. Ο Έλληνας σέντερ έπαιξε εξαιρετική άμυνα πάνω στον Χικμαν, αναγκάζοντάς τον να κάνει πολύ κακό σουτ και στη συνέχεια πήρε το επιθετικό ριμπάουντ από άστοχο σουτ του Ρούντι και με δύο βολές από το φάουλ που κέρδισε, ισοφάρισε 73-73 ενώ απέμεναν 22'' για τη λήξη. Η τελευταία επίθεση ανήκε στη Μακάμπι και μετά από καλή κυκλοφορία της μπάλας ανέλαβε να κάνει το τελευταίο σουτ ο Ράις. Ήταν για τρεις πόντους και άστοχο. Ο τελικός οδηγήθηκε στην παράταση για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία των τελικών της Ευρωλίγκας!
Ο Ράις κάθε άλλο παρά πτοήθηκε από το χαμένο τρίποντο. Μπήκε στην παράταση φουριόζος και συνέχιζε να κάνει πάρτι είτε σκοράροντας είτε δημιουργώντας, γενικώς πάντως κάνοντας σμπαράλια την άμυνα της Ρεάλ. Η τελευταία είχε καταρρεύσει. Η πίεση του φαβορί την είχε λυγίσει, η κακή εξέλιξη που είχε το παιχνίδι είχε χαλάσει το μυαλό των παικτών της κι αυτοί φάνηκαν ανίκανοι να αντιδράσουν. Αποδείχθηκαν με άλλα λόγια... losers. Ένα κλέψιμο του Χίκμαν πάνω στον Ρούντι και μία βολή του αμέσως μετά έκαναν το σκορ 86-79 ενάμισι λεπτό πριν από το φινάλε κι αυτό ουσιαστικά σήμανε το φινάλε του τελικού. Η Ρεάλ πήγε το παιχνίδι στις βολές, όμως οι παίκτες της Μακάμπι με το ηθικό στα ύψη δεν μπορούσαν να τις χάσουν ούτε να χάσουν.
Κέρδισαν με 98-86 και αναδείχθηκαν πανάξια πρωταθλητές Ευρώπης, παρά το γεγονός ότι σχεδόν κανείς δεν τους έδινε πιθανότητες πριν από το τζάμπολ του τελικού. Τόσο μεγάλη έκπληξη είχε να γίνει στην Ευρωλίγκα από το 2002, τότε που ο Παναθηναϊκός είχε πάει στην Μπολόνια ως πρόβατο επί σφαγή και είχε σηκώσει την κούπα νικώντας μέσα στην έδρα της την κραταιά τότε Βίρτους!
Τα δεκάλεπτα: 16-15, 35-33, 55-53, 73-73 (κ.α.), 86-98.
Ρεάλ: Ρούντι 15(3), Ρέγες 12, Ντίεθ, Μίροτιτς 12(1), Ροντρίγκεθ 21(5), Κάρολ 5(1), Ντάρντεν 7(1), Γιουλ, Μπουρούσης 12, Σλότερ 2, Μεϊρί.
Μακάμπι: Ράις 26(3), Σμιθ 15(3), Χίκμαν 18(1), Ίνγκλς, Τάιους 12, Πνίνι, Οχαγιόν 4, Μπλου 14(2), Σχορτσανίτης 9.
ΤΡΙΤΗ Η ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ
Στον αγώνα των απογοητευμένων, η Μπαρτσελόνα νίκησε την ΤΣΣΚΑ με 93-78 και κατέλαβε την τρίτη θέση. Ο μικρός τελικός της ευρωλίγκα ήταν μία αγγαρεία και για τους δύ.
Τα δεκάλεπτα: 21-24, 50-47, 69-64, 93-78
ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ (Πασκουάλ): Ντόρσεϊ 9, Σάδα 2, Χουέρτας 7 (1), Αμπρίνες 3 (1), Ναβάρο 20 (3), Τοντόροβιτς, Παπανικολάου 7 (1), Χεζόνια 5, Όλεσον 8 (2), Λάμπε 17 (2), Νάχμπαρ 9 , Τόμιτς 6.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Μεσίνα): Τεόντοσιτς 6, Μίτσοφ 7, Φριντζόν 7 (1), Πάργκο 9 (1), Κρστιτς 11, Γουίμς 8, Βοροντσέβιτς 7 (1), Κάουν 13, Κριάπα 2, Χάινς 8.
