Επειδή κάπως έπρεπε να καλυφθεί η... πατάτα της χρονιάς, που έκανε το σινάφι μας επιλέγοντας τον άτιτλο Σάντος ως κορυφαίο προπονητή της χρονιάς, ο ΠΣΑΤ έδωσε και μια τιμητική διάκριση στον Γιώργο Μπαρτζώκα.

Για να μην τα λέμε εμείς και γινόμαστε εμπαθείς, μίζεροι, γραφικοί ή ό,τι άλλο μπορεί κανείς να μας προσάψει, ας αφήσουμε τους ίδιους τους πρωταγωνιστές να μιλήσουν.

Ούτε παραγγελία να την είχε κάνει ο Ολυμπιακός την τιμωρία των Μπέγκιτς και Πρίντεζη! Κι ας λέει ο Γιώργος Μπαρτζώκας ότι 2-3 παίκτες που έχουν μείνει στη συγκεκριμένη θέση θα επιβαρυνθούν.

Κάποτε ο Πικάσο είχε πει ότι «ένας καλός καλλιτέχνης αντιγράφει, ένας μεγάλος καλλιτέχνης κλέβει». Στη FIBA δεν κάνουν τέχνη, αλλά ασχολούνται με το μπάσκετ και πώς θα το διαδώσουν στις πλατιές μάζες των φιλάθλων. Αποσκοπώντας σε καλύτερα αποτελέσματα, επεξεργάστηκαν το μοντέλο που εφαρμόζουν οι φορείς του ποδοσφαίρου για τον καταρτισμό του ετήσιου καλενταριού.

Ο Βασίλης Σπανούλης είναι ένας άνθρωπος με έντονη προσωπικότητα. Θέλει να βγαίνει μπροστά, να ηγείται, να πρωταγωνιστεί. Τον βοηθά σε αυτό και το γεγονός ότι είναι ένας παίκτης παγκόσμιας κλάσης, ένας από τους καλύτερους της Ευρώπης. Παίκτης του μπάσκετ, όχι του… τένις.

Πέρα από τα προφανή βαθμολογικά και ψυχολογικά οφέλη της νίκης επί της Μάλαγα στην πρεμιέρα της Ευρωλίγκας, στο ΣΕΦ την Παρασκευή το βράδυ επιβεβαιώθηκε ένα ακόμα πράγμα: ότι τη διαφορά φέτος στον Ολυμπιακό θα κάνουν οι ψηλοί του.

Σ’ αυτή τη δουλειά πολλά είναι τα στραβά κι ανάποδα, αυτά που σε κάνουν να σιχτιρίζεις την ώρα και τη στιγμή που διάλεξες να την κάνεις. Έχει όμως και τα τυχερά της. Πώς αλλιώς, δηλαδή, θα γνώριζα τον Γιώργο Αμερικάνο;

Μια ήττα ήταν αυτή από την Ιταλία, στο ξεκίνημα μιας διοργάνωσης που έχει πολύ δρόμο ακόμα μπροστά της, και τίποτα περισσότερο. Κακή ήττα, σύμφωνοι. Διότι θα την κουβαλήσει η Εθνική μας στην πλάτη της στην επόμενη φάση κι αυτό θα δυσκολέψει την πορεία της προς τα προημιτελικά. Δεν έπεται ωστόσο ότι θα τη σταματήσει. Είναι νωρίς ακόμα και τα λάθη διορθώνονται.

Πρώτο δείγμα όχι απλώς θετικό, αλλά άριστο! Όχι επειδή η Εθνική μας σκότωσε κανένα θηρίο ή επειδή ξεκίνησε με το δεξί μια τόσο δύσκολη διοργάνωση, όπως το Ευρωμπάσκετ. Αλλά επειδή δεν έδωσε κανένα απολύτως δικαίωμα και σε κανένα σημείο του αγώνα (εντάξει, το πρώτο πεντάλεπτο ήταν πολύ αρχή ακόμα...) να αμφισβητηθεί η δεδομένη ανωτερότητά της. Σπουδαίο πράγμα αυτό για μια πρεμιέρα...

Ο Ολυμπιακός έκανε τη δουλειά του. Και μάλιστα καλή δουλειά. Διότι από όποια άποψη και αν το εξετάσει κανείς, αγωνιστική ή επιχειρηματική, η επένδυση σε νεαρούς, ταλαντούχους και εξελίξιμους παίκτες είναι βασικό ζητούμενο για μια ομάδα-αθλητική εταιρεία που (θέλει να λέει ότι) λειτουργεί σωστά και με σχέδιο.