Πλατινί που σας χρειάζεται...
Υπήρξε μια εποχή κατά την οποία οι ακραιφνείς μπασκετικοί καμάρωναν επειδή το αγαπημένο τους άθλημα πρωτοπορούσε με καινοτόμες ιδέες και ανάγκαζε ακόμα και αυτό το ποδόσφαιρο να ακολουθεί αντιγράφοντας.
Η εποχή αυτή έχει περάσει. Το ποδόσφαιρο έχει αφήσει πίσω του το μπάσκετ σε όλους τους τομείς. Και υπεύθυνος γι’ αυτό, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, το κέντρο του ποδοσφαιρικού κόσμου, είναι ο Μισέλ Πλατινί.
Εκτός από εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, ο Γάλλος αποδεικνύεται και χαρισματικός παράγοντας. Επί των ημερών του στην ΟΥΕΦΑ καταπνίγηκε η επανάσταση που ετοίμαζαν τα ισχυρότερα ευρωπαϊκά κλαμπ δίχως να χυθεί ούτε μια σταγόνα αίμα. Χωρίς συγκρούσεις, χωρίς ρήξεις, χωρίς σχίσματα. Χειρίστηκε με τέτοιον τρόπο το ακανθώδες όσο και θεμελιώδες ζήτημα της μοιρασιάς των εσόδων από το Τσάμπιονς Λιγκ, ώστε στο τέλος όλοι έμειναν ικανοποιημένοι. Και οι ομάδες βγάζουν ένα σωρό λεφτά και η ΟΥΕΦΑ διατηρεί τον κυρίαρχο ρόλο της (και τα ταμεία της γεμάτα βεβαίως…) χωρίς να αμφισβητείται.
Επί των ημερών του επίσης αναβαθμίστηκαν οι διοργανώσεις των Εθνικών ομάδων. Τα προκριματικά Euro και Μουντιάλ μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου έχουν εξελιχθεί σε σπουδαίο ποδοσφαιρικό γεγονός, το οποίο συν τοις άλλοις αποφέρει σημαντικά έσοδα στις ομοσπονδίες. Όπερ σημαίνει ότι το κίνητρο της συμμετοχής σε αυτά είναι μεγάλο. Μάλιστα, με το νέο σύστημα που θα ισχύσει από του χρόνου κερδισμένη θα είναι και η ΟΥΕΦΑ, αφού με την κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων των προκριματικών θα εξασφαλίσει περαιτέρω πόρους για τα ταμεία της.
Το τελευταίο επίτευγμά του δε, είναι το πιο εντυπωσιακό. Με τη θέσπιση του Nations League, που αποφασίστηκε στην πρόσφατη συνεδρίαση της γενικής συνέλευσης της ΟΥΕΦΑ στο Καζακστάν, καταφέρνει να δώσει ενδιαφέρον και να βγάλει λεφτά και από τα φιλικά, που έτσι κι αλλιώς δίνουν μέσα στη σεζόν οι Εθνικές ομάδες! Τώρα πια αυτά δεν θα είναι αδιάφορα, αφού θα δίνουν πρόκριση σε Euro και Μουντιάλ (παράλληλα με τη γνωστή διαδικασία των προκριματικών, που δεν μεταβάλλεται), ενώ κεντρικοποιώντας τη διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων τους, δημιουργεί επιπλέον πόρους τόσο για τις ομοσπονδίες όσο και για την ίδια την ΟΥΕΦΑ. Κανείς δεν μπορεί να έχει παράπονο (εκτός ίσως από τους ποδοσφαιριστές, που θα πρέπει να παίζουν συνέχεια, αλλά αυτό θα μας απασχολήσει άλλη φορά…).
Ο Πλατινί είναι φωτισμένο μυαλό. Ό,τι ακριβώς, δηλαδή, λείπει από το ευρωπαϊκό μπάσκετ, που παραμένει εγκλωβισμένο στα παιχνίδια εξουσίας των παραγόντων του και αδυνατεί να χαράξει μια κοινή πορεία προς την πρόοδο και την ανάπτυξη. Βέβαια, για να λέμε και την πλήρη αλήθεια, το μπάσκετ αντιμετωπίζει ένα μεγάλο πρόβλημα που στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει. Το ΝΒΑ. Ένας κολοσσιαίος οργανισμός, που λειτουργεί εντελώς ανεξάρτητα και χωρίς καμία διάθεση να εναρμονίσει τη δράση του με αυτή της παγκόσμιας ομοσπονδίας, της οποίας μάλλον ανταγωνιστής είναι παρά συνεργάτης. Και στο πλαίσιο αυτού του ανταγωνισμού αναπτύσσει δορυφόρους, όπως η Ευρωλίγκα, που υπονομεύουν τη χάραξη μιας ενιαίας γραμμής στο μπάσκετ.
Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει πάντα τρόπος να βρεθεί άκρη. Αρκεί να σταματήσουν τα παιχνίδια εξουσίας και να μπει το μπάσκετ και η πρόοδός του σε πρώτο πλάνο. Ίσως μάλιστα να βοηθούσε πολύ αν ασχολούνταν με αυτό το θέμα όχι τίποτα δικηγόροι ή άλλοι επαγγελματίες παράγοντες, αλλά άνθρωποι που έχουν χύσει ποτάμια ιδρώτα μέσα στα γήπεδα κι έχουν κερδίσει τίτλους και παράσημα βάζοντας την μπάλα στο πλεκτό.
Όπως ακριβώς ο Μισέλ Πλατινί, που παρεμπιπτόντως είναι και φίλος του μπάσκετ.
