Αν είχαν έρθει ο Κώστας κι ο Λουκάς...

Μπήκε ο Νοέμβρης και ο Αργύρης Πεδουλάκης ψάχνει ακόμα παίκτες. Ένα "τεσσάρι" που να μπορεί να σουτάρει απ' έξω. Κι έναν περιφερειακό, που να είναι καθαρός σούτινγκ γκαρντ, να βγαίνει και να σουτάρει χωρίς πολλά πολλά. Και δεν τον αναγκάζει η ντροπιαστική ήττα από τον Ίκαρο. Το πρόβλημα είχε διαγνωστεί από πιο πριν. Ο τρόπος με τον οποίο χτίστηκε ο Παναθηναϊκός το καλοκαίρι ήταν λάθος. Κι αυτό το λάθος πρέπει τώρα να διορθωθεί.

Μια ματιά στο ρόστερ φανερώνει κάτι, αν μη τι άλλο, πρωτότυπο. Ο Παναθηναϊκός διαθέτει τέσσερις πλέι μέικερ, πέντε σέντερ και τέσσερις ακόμα παίκτες για να καλύψουν τις υπόλοιπες τρεις θέσεις! Πού να βρει σωστή χημεία...

Στην περιφέρεια ο Διαμαντίδης, ο Ούκιτς και ο Κίτσεν είναι παίκτες με τα ίδια χαρακτηριστικά. Προσοχή, όχι της ίδιας αξίας, αλλά με τα ίδια χαρακτηριστικά. Και οι τρεις χρειάζονται πολλή ώρα τη μπάλα στα χέρια τους, το σουτ δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η καλύτερη επιλογή τους και είναι περισσότερο δημιουργοί παρά εκτελεστές. Αναπόφευκτα "τρακάρουν" μεταξύ τους και το μάρμαρο πληρώνει ο Κίτσεν, που είναι ο πιο νέος και άπειρος από τους τρεις. Ακόμα και ο τέταρτος γκαρντ, ο Βασίλης Ξανθόπουλος, είναι καθαρός πλέι μέικερ. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει άλλος σούτινγκ γκαρντ πλην του Μάικ Μπράμου, που κι αυτός πάντως πατάει και στο "3".

Μέσα στη ρακέτα ο συνωστισμός είναι ακόμα μεγαλύτερος. Οι Σχορτσανίτης, Σκορδίλης, Λάσμε, Άρμστρονγκ είναι κλασικοί σέντερ. Κι είναι προφανές πως από τους δύο τελευταίους θα έπρεπε να είχε έρθει εξ αρχής μόνον ο ένας, διότι ακόμα και ο Κώστας Τσαρτσαρής πιο πολύ σέντερ είναι πια. Για "τεσσάρι" είναι βαρύς και ειδικά στην άμυνα μπορεί να αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα, όπως φάνηκε και από το... πάρτι που έκανε ο φρέσκος και ταλαντούχος πιτσιρικάς της Φενερμπαχτσέ Ιλκάν Κάραμαν στο πρόσφατο παιχνίδι της Κωνσταντινούπολης. Άρα αυτή τη στιγμή υπάρχει μόνο ένα... κανονικό "τεσσάρι", ο Πάνκο, ο οποίος έχει καλό σουτ από την περφέρεια, διστάζει όμως να το χρησιμοποιήσει! Χρειάζεται λοιπόν επειγόντως συμπλήρωμα.

Αυτή η ανισορροπία στη στελέχωση του ρόστερ αναγκάζει τον Παναθηναϊκό να γίνεται προβλέψιμος στο παιχνίδι του αναζητώντας τις μοναδικές δύο σίγουρες εναλλακτικές λύσεις του. Ό,τι κάνει ο Διαμαντίδης και ο Σχορτσανίτης δηλαδή. Κι αν αυτοί μπλοκαριστούν, τότε υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Το οποίο θέλει τώρα να διορθώσει ο Πεδουλάκης ψάχνοντας παίκτες.

Κι όμως, θα μπορούσε να είχε αποφύγει τέτοιες σκοτούρες, αν το καλοκαίρι είχαν αποκτηθεί δύο παίκτες, που είναι εξακριβωμένο ότι ήθελαν να έρθουν στον Παναθηναϊκό. Ο Πεδουλάκης, ωστόσο, απέρριψε για τους δικούς του λόγους τόσο τον Λουκά Μαυροκεφαλίδη, που είχε βρει άκρη με το μπάι άουτ που ζητούσε η Σπαρτάκ Αγ. Πετρούπολης και περίμενε απλώς ένα τηλεφώνημα, όσο και τον Κώστα Βασιλειάδη, που ήθελε να παίξει μαζί με τον φίλο του τον Σχορτσανίτη και μπορούσε να φύγει από το Μπιλμπάο με πολύ μικρό μπάι άουτ (πολύ μικρότερο από αυτό που δόθηκε στη Μακάμπι Ρισόν για τον Κίτσεν). Ο πρώτος θα "έδενε" καλύτερα με τον Πάνκο στο "4" και δεν θα χρειαζόταν να έρθει ο Άρμστρονγκ, ο δεύτερος θα έκανε πολύ καλό δίδυμο με τον Μπράμο και ενδεχομένως θα επικρατούσε άλλη λογική από αυτή που έφερε στο "τριφύλλι" τους Μασιούλις και Κίτσεν για τη στελέχωση της περιφερειακής γραμμής.

Επιπλέον ο Παναθηναϊκός, που αναγκάστηκε από τις περιστάσεις να αναδομηθεί φέτος εκ βάθρων, θα είχε αποκτήσει έναν ιδιαίτερα ποιοτικό κορμό Ελλήνων παικτών, πάνω στον οποίο θα μπορούσε να χτίσει τα επόμενα χρόνια ακολουθώντας τη συνταγή που τον έκανε πανίσχυρο την προηγούμενη 15ετία. Δίπλα στους έμπειρους Διαμαντίδη και Τσαρτσαρή, θα υπήρχαν οι Σχορτσανίτης, Μαυροκεφαλίδης, Βασιλειάδης, Μπράμος και ίσως και οι Σκορδίλης, Ξανθόπουλος, οι οποίοι είναι ταλαντούχοι, έχουν πολύ μπάσκετ ακόμα μπροστά τους και θα μπορούσαν να οικοδομήσουν τον επόμενο μεγάλο Παναθηναϊκό.

Με τα "αν", όμως, δεν γράφεται ιστορία. Η πραγματικότητα φέρνει τον Πεδουλάκη μπροστά στο βίντεο ξανά για να κάνει διορθωτικές κινήσεις. Μόνο που πλέον το έργο του είναι πολύ πιο δύσκολο. Αφενός γιατί η αγορά δεν έχει να προσφέρει πια πολλές αξιόπιστες επιλογές. Και αφετέρου διότι η πίεση χρόνου είναι πλέον πολύ μεγαλύτερη...