Η αξία της σοβαρότητας
Πρώτο δείγμα όχι απλώς θετικό, αλλά άριστο! Όχι επειδή η Εθνική μας σκότωσε κανένα θηρίο ή επειδή ξεκίνησε με το δεξί μια τόσο δύσκολη διοργάνωση, όπως το Ευρωμπάσκετ. Αλλά επειδή δεν έδωσε κανένα απολύτως δικαίωμα και σε κανένα σημείο του αγώνα (εντάξει, το πρώτο πεντάλεπτο ήταν πολύ αρχή ακόμα...) να αμφισβητηθεί η δεδομένη ανωτερότητά της. Σπουδαίο πράγμα αυτό για μια πρεμιέρα...
Το έλεγε και το ξανάλεγε ο Βασίλης Σπανούλης παραμονές του πρώτου τζάμπολ του Ευρωμπάσκετ ότι έχουν δει πολλά τα μάτια του σε πρεμιέρες και δεν θα έπρεπε η ομάδα να αισθάνεται ήσυχη επειδή τάχα η Σουηδία είναι υποδεέστερος αντίπαλος. Ε, λοιπόν η Εθνική είχε το νου της. Και μετά τα πρώτα πέντε λεπτά, που ήταν απαραίτητα για να πάρει μπροστά η μηχανή, κυριάρχησε απόλυτα.
Και το πιο σπουδαίο; Δεν χαλάρωσε ούτε δευτερόλεπτο. Ο Τρινκέρι έκανε αλλαγές, ξεκούραζε παίκτες (πράγμα επίσης σημαντικό, μην ξεχνάμε ότι μέσα σε λίγες μέρες θα γίνουν ένα σωρό παιχνίδια...), αλλά παρόλα αυτά ο ρυθμός δεν έπεφτε. Η διαφορά μεγάλωσε κι άλλο στο δεύτερο ημίχρονο και η Σουηδία ένιωσε στο πετσί της αυτό ακριβώς που έπρεπε να νιώσει: την ισχύ του φαβορί.
Το μεγάλο κέρδος από την άνετη νίκη της πρεμιέρας ήταν η αίσθηση ανωτερότητας που απέπνευσε η Εθνική μας. Δεν έχει νόημα να μπούμε σε ανάλυση του παιχνιδιού της, γιατί και ο αντίπαλος δεν προσφερόταν για σοβαρά συμπεράσματα. Όμως το γεγονός ότι η ελληνική ομάδα ήταν φαβορί και το απέδειξε ξεκάθαρα είναι σπουδαίο, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που ο όμιλος έγινε... σαλάτα μετά τη νίκη της Φινλανδίας επί της Τουρκίας, που βάζει και τους Σκανδιναβούς στο κόλπο της πρόκρισης στην επόμενη φάση.
Σ' έναν όμιλο, όπου πλέον αναμένεται να γίνει χαμός, η εκπεφρασμένη υπεροχή της Εθνικής μας δημιουργεί τη μοναδική νησίδα βεβαιότητας, χώρια που δίνει τη δυνατότητα στην ομάδα μας να περάσει στην επόμενη φάση δίχως να κουβαλά ήττες και να βρεθεί ακόμα πιο κοντά στα προημιτελικά. Αρκεί φυσικά να συνεχίσει με νίκη και κόντρα στη Ρωσία, που απέναντι στην Ιταλία ήταν απογοητευτική και πλέον θα παίζει τη ζωή της...
