Κόντρα στους θεούς του μπάσκετ
Ο Κόμπε Μπράιαντ είχε μάθει να αψηφάει τους τραυματισμούς. Και οι θεοί του μπάσκετ εξοργίστηκαν με την ύβρη και τον τιμώρησαν με τον πιο σοβαρό τραυματισμό που μπορεί να πάθει αθλητής. Δεν ήξεραν όμως με ποιον έμπλεξαν...
Στα δύσκολα ο Κόμπε Μπράιαντ δεν έψαξε ποτέ για δικαιολογίες. Πολύ περισσότερο, δεν επικαλέστηκε τραυματισμό. Χρειάστηκε να παίξει με σπασμένα δάχτυλα, με εξαρθρωμένους ώμους, με πονεμένα γόνατα, με βγαλμένους αστραγάλους, με σακατεμένη μέση. Ήταν όμως πάντα παρών. Στους τελικούς, στα πλέι οφ… Κέρδισε τίτλους, έχασε άλλους, όμως δεν έλειψε από καμία μεγάλη μάχη.
Και τρελαινόταν όταν έβλεπε συμπαίκτες του να λιγοψυχούν. «Γίνε άντρας και παίξε», φώναζε στον Πάου Γκασόλ όταν αυτός γκρίνιαζε για το πόδι του, αλλά κι επειδή ο προπονητής του δεν τον έβαζε εκεί που ήθελε. «Γύρνα να παίξεις, δεν έχουμε χρόνο για θεραπείες», πρόσταζε νωρίτερα μέσα στη χρονιά τον Ντουάιτ Χάουαρντ, που πονούσε στον αγκώνα και δίσταζε να αγωνιστεί.
Οι θεοί του μπάσκετ, όμως, εξοργίστηκαν μαζί του. Η συμπεριφορά του συνιστούσε ύβρη. Όπως πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες, όταν ο άνθρωπος, υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τη δύναμή του, προσβάλλει τον άγραφο θεϊκό νόμο, που επιβάλλει όρια στην ανθρώπινη δράση, και επιχειρεί να υπερβεί τη θνητή φύση του, τότε πρέπει να τιμωρηθεί. Ο Κόμπε υπερέβαλε πολλές φορές την ανθρώπινη φύση του και κέρδισε τίτλους και δόξα αψηφώντας ένα σωρό τραυματισμούς. Σχεδόν εξομοιώθηκε με τους θεούς! Έπρεπε λοιπόν να τιμωρηθεί…
Κι επειδή τα διαστρέμματα, οι εξαρθρώσεις και οι μυϊκοί τραυματισμοί στάθηκε αδύνατο να τον σταματήσουν, οι θεοί του μπάσκετ αποφάσισαν να του κόψουν το πόδι! Ο αχίλλειος τένοντας είναι αυτός που ελέγχει τη διαδικασία του βαδίσματος. Αν κοπεί, ο παθών δεν μπορεί να περπατήσει. Επί της ουσίας είναι σα να κόβεται το πόδι του. Κι αυτή ήταν η τιμωρία του Κόμπε για την ύβρη του!
Για μια ακόμα φορά, όμως, ο Κόμπε Μπράιαντ δεν θέλησε να παραδεχθεί ότι ένας τραυματισμός τον είχε νικήσει. Σηκώθηκε πονώντας και μετά το τάιμ άουτ, που είχε καλέσει ο Ντ’ Αντόνι, πήγε στη γραμμή και εκτέλεσε τις δύο βολές, που είχε κερδίσει. Με τον αχίλλειο τένοντα κομμένο! Όμως δεν ένιωθε το πόδι του. Δεν μπορούσε να συνεχίσει. Έπρεπε να αποσυρθεί.
«Έλπιζα ότι δεν ήταν αυτό που ήξερα ότι ήταν. Προσπάθησα να περπατήσω ελπίζοντας ότι θα ένιωθα ξανά το πόδι μου. Πού τέτοια τύχη…», έλεγε μετά. Οι θεοί του μπάσκετ είχαν νικήσει…
Η ρήξη αχιλλείου τένοντα είναι ο πιο σοβαρός τραυματισμός που μπορεί να υποστεί ένας αθλητής. Και συνήθως αποβαίνει μοιραίος για την καριέρα του, ειδικά αν είναι μεγάλος σε ηλικία. Ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ, ο Σακίλ Ο’ Νιλ, ο Άρβιντας Μασιγιάουσκας είναι μόνο μερικά παραδείγματα παικτών που έκοψαν το μπάσκετ μετά από τέτοιο τραυματισμό. Ο Κόμπε ξέρει ότι μπορεί να είναι ο επόμενος.
Γι’ αυτό χαρακτήρισε αυτή τη στιγμή «μακράν την πιο απογοητευτική» της καριέρας του. Μιας καριέρας, που άρχισε πριν από 17 σεζόν. Αλλά σύμφωνα με τους Αμερικανούς στατιστικολόγους έχει διαρκέσει 20 σεζόν αν υπολογίσει κανείς και τις συμμετοχές του στα πλέι οφ και την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ! Ήτοι 54.755 λεπτά.
Στην αρχή, ήταν έτοιμος να τα παρατήσει. «Αισθανόμουν κουρασμένος και απογοητευμένος. Σκεφτόμουν το βουνό που έχω να ανέβω κι ένιωθα να με παίρνει από κάτω. Είναι μακρά η διαδικασία και δεν ήμουν σίγουρος ότι ήθελα να την ακολουθήσω».
Στη συνέχεια όμως σκέφτηκε τα παιδιά του. «Πρέπει να δώσω το παράδειγμα. Ο μπαμπάς θα γίνει καλά. Μπορώ να τα καταφέρω. Αρκεί να δουλέψω σκληρά».
Κι έπειτα είναι κι αυτοί που τον έχουν ξεγράψει ήδη: «Ακούω ήδη τους ειδήμονες να λένε ότι κανένας παίκτης σε αυτό το στάδιο της καριέρας του δεν έχει επιστρέψει ίδιος μετά από ρήξη αχιλλείου. Τους ακούω και νευριάζω! Κι αυτό μου δίνει δύναμη να το ξεπεράσω».
Οι θεοί του μπάσκετ ζήλεψαν που ο Κόμπε Μπράιαντ κόντεψε να γίνει σαν κι αυτούς. Δεν ξέρουν όμως ότι μια καριέρα 17 χρόνων, που περιλαμβάνει πέντε δαχτυλίδια πρωταθλητή, δύο τίτλους MVP τελικών, έναν τίτλο MVP κανονικής περιόδου, 15 συμμετοχές σε all star game και πάνω από 30.000 πόντους, δεν τελειώνει έτσι. Δεν μπορεί να τελειώσει έτσι.
Ο Κόμπε είναι έτοιμος να δώσει τη μάχη για να γυρίσει πίσω υγιής και νικητής. Για να αποχωρήσει όταν ο ίδιος το θελήσει. Και να πάρει τη θέση που του αξίζει. Δίπλα στους θεούς του μπάσκετ…
