Όταν ο Τζέρι Μπας ήρθε στο Ρέθυμνο...
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας υπήρξε στα νιάτα του πολύ καλός αθλητής του βόλεϊ. Την Τρίτη, όμως, προσέφερε σημαντική βοήθεια στο μπάσκετ.
Καλώντας στο Προεδρικό Μέγαρο την ομάδα του Ρεθύμνου για να τη συγχαρεί αυτοπροσώπως για την πλούσια κοινωνική δράση της, ανέδειξε μια προσπάθεια η οποία μπορεί να αποτελέσει πρότυπο ανάπτυξης για όλο το ελληνικό επαγγελματικό μπάσκετ.
Ο Κωστής Ζομπανάκης δεν έκανε τίποτα περισσότερο στο Ρέθυμνο από το να εκμεταλλευτεί όλα τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η περίφημη αποκέντρωση του μπάσκετ. Πήγε σε μια πόλη που δεν έχει σοβαρές παραστάσεις από τον επαγγελματικό αθλητισμό, άρα διαθέτει κοινό διψασμένο να δει από κοντά τους μεγάλους πρωταγωνιστές των ομαδικών αθλημάτων, και επένδυσε σε μία ομάδα, την οποία σταδιακά και μεθοδικά κατέστησε σημείο αναφοράς ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας. Χωρίς οικονομικές ακρότητες, με πλήρη επίγνωση του σημείου μέχρι το οποίο φτάνει το χέρι του, με συνεχή αναζήτηση, δίχως καμία διάθεση να επαναπαυθεί στο μερίδιό του από το τηλεοπτικό συμβόλαιο του ΕΣΑΚΕ ή την κεντρική χορηγία του ΟΠΑΠ, πόρων μέσα από αυτούς που θα μπορούσε να διαθέσει η κοινωνία του Ρεθύμνου, και με καινοτόμο πνεύμα.
Το πώς έστησε το Ρέθυμνο ο Κωστής Ζομπανάκης και οι συνεργάτες του το εξηγεί συνοπτικά ο ίδιος στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Basketnews. Εκείνο όμως που τον κάνει να διαφέρει και να πρωτοπορεί είναι ότι απευθύνεται στην τοπική κοινωνία όχι μόνο ζητώντας, αλλά και προσφέροντας. Δεν βγαίνει στους δρόμους μόνο για να ζητήσει χορηγίες, εισιτήρια, συμπαράσταση στην κερκίδα, αλλά και για να δώσει βοήθεια σε ανθρώπους που περνούν δύσκολα, σε μαθητές και στους δασκάλους τους, να περάσει το μήνυμα ότι η ομάδα του Ρεθύμνου δεν προσφέρει μόνο ψυχαγωγία για δύο ώρες κάθε Σάββατο, αλλά είναι κάτι πολύ ευρύτερο και σημαντικότερο για όλη την πόλη.
Με αυτό τον τρόπο συσφίγγει ακόμα περισσότερο τους δεσμούς ανάμεσα στην ομάδα και το κοινό της και τα οφέλη που προκύπτουν είναι αμοιβαία. Ο κόσμος καρπώνεται το αποτέλεσμα της κοινωνικής δράσης της ομάδας και η ομάδα εισπράττει ακόμα μεγαλύτερη αγάπη και συμπαράσταση σε όλους τους τομείς από τον κόσμο. Και κάπως έτσι γίνεται αυτάρκης, διότι αποτελεί πλέον σημείο αναφοράς μιας ολόκληρης πόλης. Είναι αυτό που έλεγε και εν τέλει πέτυχε ο αείμνηστος Τζέρι Μπας όταν αγόρασε τους Λέικερς στα τέλη της δεκαετίας του ’70: «Στόχος μου είναι να κάνω τους Λέικερς συνώνυμο της πόλης του Λος Άντζελες». Σε κάτι ανάλογο στοχεύει και βρίσκεται πολύ κοντά για να το πετύχει (αν δεν το έχει ήδη πετύχει) ο Κωστής Ζομπανάκης.
Κάτι ανάλογο πρέπει να κάνουν και όλες οι υπόλοιπες επαρχιακές ομάδες. Η Πάτρα, η Δράμα, η Ρόδος, η Καβάλα, τα Τρίκαλα, που μπορεί του χρόνου να παίζουν στην Α1, η Λάρισα, που έχει παράδοση… Όλες αυτές οι πόλεις και άλλες ακόμα μπορούν να εξελιχθούν σε μπασκετικές μητροπόλεις, να φτιάξουν ομάδες υγιείς και ισχυρές, που θα δυναμώσουν ολόκληρο το πρωτάθλημα, χωρίς να χρειάζονται εκατομμύρια για να συμβεί αυτό. Αρκεί να συσπειρώσουν γύρω τους τις τοπικές κοινωνίες. Ο Κωστής Ζομπανάκης και το Ρέθυμνο έχουν δείξει με ποιον τρόπο. Ας τους ακούσουν…
