Σ’ ένα Ευρωμπάσκετ με τις περισσότερες απουσίες μεγάλων ονομάτων, είναι λογικό η Ελλάδα με παρόντες όλους τους βασικούς της παίκτες να θεωρείται φαβορί για το βάθρο. Άλλο όμως τι λένε τα ρόστερ και τα φιλικά με βάση τα οποία η Εθνική ομάδα είναι καταδικασμένη να γυρίσει θριαμβεύτρια στις 23 Σεπτεμβρίου κι άλλο η ώρα της αλήθειας εντός παρκέ. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι αυτή η ομάδα που μας έχει χαρίσει τόσες διακρίσεις και άμετρη υπερηφάνεια, αποτελείται από πολύ ποιοτικούς παίκτες και η κλάση τους αρκεί για να νικήσει οποιονδήποτε αντίπαλο. Όμως σ’ ένα πολυήμερο τουρνουά, όπως το Ευρωμπάσκετ, υπάρχουν και οι αστάθμητοι παράγοντες που κρίνουν αποτελέσματα, ακόμη και θέσεις.
Ίσως και γι αυτό να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στον αποκλεισμό του Δημήτρη Κατσίβελη, περισσότερο από τις άλλες (για τους δικούς του λόγους) επιλογές του Αντρέα Τρινκιέρι. Ενέχει μεγάλο ρίσκο να πάει η Εθνική για πρώτη φορά στα χρονικά σε μία μεγάλη διοργάνωση με τρεις γκαρντ. «Μεθυσμένος» πάντως δεν ήταν – όπως τόνισε άλλωστε- ο Ιταλός προπονητής για την επιλογή του αυτή. Τουναντίον, με όλες τις αποφάσεις του δείχνει ότι ελέγχει την ομάδα και δεν δέχεται παρεμβάσεις. Κάνει αυτό που πιστεύει. Αν δικαιωθεί θα είναι πετυχημένος και μάγκας, αν αποτύχει ο σχεδιασμός του θα δεχθεί τα πυρά και η Ομοσπονδία τότε ή θα τον αδειάσει ή θα τον στηρίξει, αφού αποτελεί αποκλειστική επιλογή του προέδρου της.
Κόντρα στην γνωστή και δοκιμασμένη συνταγή που υπαγορεύει ως απαραίτητη προϋπόθεση την παρουσία τεσσάρων γκαρντ και δύο σέντερ στη δόμηση μιας ομάδας, ο Τρινκιέρι ξαφνιάζει. Προτιμά λιγότερες επιλογές στις θέσεις «1 - 2», και ουσιαστικά «φορτώνει» το ρόστερ με πέντε παίκτες που έχουν περάσει από τη θέση «3» (Περπέρογλου, Παπανικολάου, Μπράμος, Καϊμακόγλου, Πρίντεζης). Μήπως θα υπάρχει ομάδα τόσο δυνατή στο «3» για να παρατηρείται τέτοιος συνωστισμός;
Ενδεχομένως από το «σκάουτινγκ» των αντιπάλων να πιστεύει ο Ιταλός ότι καμία ομάδα – πλην Ισπανίας- δεν έχει υπεροπλία στους γκαρντ και να είναι καλύτεροι σε αξία των Σπανούλη, Ζήση, Σλούκα. Κι έτσι είναι. Αλλά τι θα γίνει σ’ ένα απρόβλεπτο πρόβλημα με τη ν απουσία κάποιου εκ των τριών; Ή ακόμη κι αν παρατηρηθεί ότι οι Σπανούλης, Ζήσης χριάζονται περισσότερες ανάσες.
Ο Κατσίβελης ένα ψηλό παιδί που μπορεί να πιέσει και να μαρκάρει σ΄ όλο το γήπεδο, θα μπορούσε να δώσει λύση. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ο «μικρός» του Ολυμπιακού με τη συμμετοχή του άλλαξε άρδην τον τελικό του φάιναλ φορ και είχε μέγιστη συμβολή στην κατάκτηση του τροπαίου. Και κάτι ακόμη. Ο νεαρός δεν θα δυσφορήσει ακόμη κι αν δεν χρειαστεί να παίξει δευτερόλεπτο. Έχει κι αυτό σημασία του. Αλήθεια, αν στη διάθεσή του Τρινκιέρι βρίσκονταν και οι Καλάθης, Μάντζαρης, δεν θα πήγαινε στη Σλοβενία με τέσσερις γκαρντ; Ίσως και με πέντε.
Μακάρι να επαληθευθεί σε όλα ο Τρινκιέρι, γιατί θέλουμε την Εθνική ομάδα να τη βλέπουμε πάντα ψηλά και σίγουρα ξέρει πιο πολλά αυτός που ζει καθημερινά την Εθνική ομάδα και ουσιαστικά τώρα γνωρίζει και μαθαίνει τους παίκτες. Σίγουρα πάντως η Εθνική ομάδα θα πρέπει να καταθέσει περισσότερο πάθος στο Ευρωμπάσκετ, κάτι που δεν χρειάστηκε στους τελευταίους φιλικούς αγώνες. Κάθε δυσκολία ξεπερνιόταν μ’ ένα απαλό πάτημα στο γκάζι. Κι αυτό οφείλεται στην ποιότητα και την αξία που έχουν αυτοί οι παίκτες.
